Mkomazi National Park

Oke, het is niet zo bekend als Serengeti National Park maar net dat sprak ons aan. Ik woon hier ondertussen 8,5 jaar en zowel Aart als Nils zijn hier opgegroeid dus de platgetreden paden kennen we ondertussen wel.. Mkomazi Park werd de bestemming.

Maar laat me even uitleggen.. Aart’s broer Nils woont tegenwoordig in Peru en hij kwam zijn ouders en broer bezoeken in Tanzania met zijn vriendin Veronica. Hij probeert nu zoveel mogelijk indrukken en uitstappen in twee weken te proppen en daarbij kunnen de cliche’s niet ontbreken. Het is echter bij de meer originele uitstappen dat Aart vond dat we hem wel konden vergezellen. Zo kwam het dat we een safari-marathon gingen rijden afgelopen weekend: uitwaaien op het strand van Pangani, hoogtevrees overwinnen in Usambara mountains and tenslotte beestjes kijken in Mkomazi.

Mkomazi is relatief nieuw. Voorheen was het een game reserve – ik denk zelfs een jaaggebied. Er is een succesvol project in het park waar zowel wilde honden als neushoorns worden gekweekt. Best indrukwekkend, en natuurlijk lovenswaardig.  http://www.savetherhino.org/eTargetSRINM/site/600/default.aspx

(Spijtig genoeg mochten we in het project zelf niet gaan kijken, wat ik de meisjes echt had gegund. We hebben ons beperkt tot het park.)

Voor mij persoonlijk was het een leuk park omdat het nieuw voor me was. Bovendien leek het voor de dieren ook een nieuwe ervaring: als ze onze auto nog maar in de verte zagen, renden als gekken weg. In feite was het best schokkend voor me, want het bewijst natuurlijk dat ze getraind waren weg te lopen van mensen omdat ze jaren opgejaagd zijn. Bij zoiets sta je niet echt meer stil als er in de Ngorongoro krater met de beesten rond je oren geslagen wordt als het ware. Meer nog, een leeuw in de savanne lijkt er van te genieten als er 7 safari-jeeps  hem staan te bewonderen. Het is zelfs zo dat impala’s of gazelle’s die op hun hoede zijn door de aanwezigheid van veel safari-jeeps, opgejaagd worden door leeuwen. De jagers hebben snel geleerd dat de prooi een makkelijke prooi wordt als ze de verkeerde bedreiging in de gaten houden.

Ik ga er vanuit dat het park op de kaart is gezet door het rhino-project en dat is goed nieuws. Bovendien ben ik van mening dat hoe meer Nationale Parken er zijn, hoe beter. Ik was zelfs aangenaam verrast door het warm welkom dat we aan de ingangspoort kregen, spijtig genoeg zijn Tanzanianen zich niet altijd bewust van het concept klantvriendelijkheid.  En ook de inkomprijs viel mee (ook dat zal wel veranderen).

Al bij al: een succesvol uitje. En uiteindelijk hoop ik dat als niet de gedetailleerde herinnering ervan toch de algemene indruk meespeelt in de vorming van mijn meisjes.

de meisjes op safari

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.