de stilte

“De trein reed door me heen,” schreef Toon Tellegen, want dat gevoel had hij bij een bepaald geluid.  Mooi vind ik dat.  Bij Gabriel Garcia Marquez heb ik het ook wel eens.  Ik heb het eigenlijk wel vaker, bij meerdere schrijvers, dan lees ik wat en omdat het zo mooi is, lees ik het nog eens. Meestal onderstreep ik het dan. Mijn boeken zijn heilig, er mag geen ezelsoor in gemaakt worden maar mooie fragmenten onderstrepen mag dan weer wel, met een liniaal.

Het overvalt me dan altijd met erg dubbelzinnige gevoelens. Ik bewonder het maar tegelijk denk ik “dat kan ik niet” en dan word ik een beetje jaloers.
Ik kijk op naar mensen die hun talent ontwikkelen, en naar mensen die buiten de lijntjes denken trouwens ook.

Sommige zinnen zijn pareltjes. Ik heb talen gestudeerd omdat ik woorden en taal erg mooi vindt. Soms toch. Soms is taal dan weer zwaar overrated.  Het hangt er allemaal maar vanaf natuurlijk. In de politiek erger ik me bijvoorbeeld aan oneliners, vooral als ze het gebrek aan initiatief moeten verbergen. Bijvoorbeeld over rivieren en paarden die al dan niet drinken en dus bijgevolg al dan niet ezels zijn…  Bij Amerikanen erger ik me aan het gebruik van Latijnse woorden om pocherig over te komen:  “The onus is on YOU!” las ik in een gids die onze Amerikaanse agent had opgesteld voor Tanzaniaanse gidsen. *Barf*.

Maar goed. Ik genoot onlangs (opnieuw) van volgende dingen:
* Celeste die aan de mama van een vriendje zei, toen ze me zag aankomen: “There is my mom. I love my mom.”
* ‘yoga for chickens’ door Lynn Brunelle
* “de eenzaamheid van de priemgetallen” van P. Giordiano
* het gegiechel van de meisjes toen ze de slappe lach hadden samen
* Paul Coelho’s blog (na het lezen van “the alchemist”)
* Lien’s blog

* Jan’s blog
* Bart Moeyaert’s dagboek
* Aart die na een week op de farm weer thuis sliep en zei: “weet je wat het leukste is aan jouw bed? Dat jij erin ligt..”
* menig vriend(in)’s profielstatus
* “De rijke bramenplukker” van  Godfried Bomans
* Cecy die “haki ya mungu” zegt
* een postkaart met achterop enkel de zin: Aan het waas van de einder lonkt telkens weer de lente
* De conversatie tussen mijn dochters op de achterbank waarbij Axelle zei “ik vind het moeilijk dat je je hoofd nooit kan afzetten, de gedachten stoppen niet” waarbij Celeste antwoordt “jawel, je draait de knop gewoon naar links en ‘s morgens als je opstaat weer naar rechts”
* “Lelieblank, scharlakenrood” van Faber
* de stilte


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.