Het hangt allemaal af van je referentiekader..

Geen internet, geen elektriciteit, geen telefoon… en geen water. Dat zijn de omstandigheden op kantoor waarin ik vandaag gedoemd ben te werken, of althans: ik onderneem een poging want veel kan ik niet doen. “Hoezo: geen elektriciteit?” riep ik meteen, gevolgd door binnensmonds boos gemompel – beeld je daarbij uitingen in als daar zijn: “apenland, bananenrepubliek..”.

Gisteren kregen we nog een excell-sheetje doorgestuurd via de lokale mailinglist waarbij duidelijk aangegeven werd welke dagen in de week je kon verwachten dat je elektriciteitstoevoer werd afgesneden. Daar kijkt niemand meer van op: een rantsoensoverzicht van een overheidsbedrijf. Hoe mijn rekeningen dan zo hoog blijven, vraag ik me al helemaal niet meer af. Slechts frustratie en nog meer binnensmonds gemompel zouden immers het gevolg zijn. Vanochtend ben ik inderdaad de dag begonnen zonder kop koffie want mijn wijk staat netjes op het schema als donkere vlek aangegeven op donderdagen. Verlangend naar een dampende kop koffie bleek op kantoor echter ook geen stroom te zijn, ook al staan we vandaag niet in het schema. En onze baas voorzag ons wel van heroplaadbare batterijen maar zelfs die zijn leeg want met zulke schema’s hebben ze niet voldoende tijd weer te laden.

Het is alweer eens even geleden dat ik in Europa ben geweest. Na een tijdje ga je dat voelen. Ik merk het bij mezelf aan het gestaag toenemende gevloek en eyeroles waarin ik steeds meer uitblink. Dus zowel voor mijn eigen welzijn als dat van mijn medemens, ga ik in de Paasvakantie nog maar eens frequent flyer miles bij elkaar sparen door achtereenvolgens België, Nederland en Peru aan te doen.

Ik weet nu al hoe het zal gaan. Ik ga volop genieten van de weelde, omdat ik het ervaar als weelde. Vervolgens ga ik me eraan storen. Ik ga naar Carrefour en ik wil eieren en terwijl ik helemaal verloren loop in het consumptieparadijs ga ik verbaasd staren naar alle soorten eieren: wit, bruin, familieverpakking, free range, bio, economy.. Mijn binnensmonds gemompel zal dit maal klinken als “what the f*§#… ik wil alleen maar eieren”. En in het laatste berustende stadium zal ik binnen de kortste keren gewend raken aan de beschikbaarheid van zowat alles en de daarbij horende vingerknip.

Ik zal ook de laatste zijn om als geitenwollensokken-type tekeer te gaan tegen al die luxe: als het er is, is het toch helemaal super? En toch.. misschien is het besef van tekort komen toch een vermomde rijkdom? Zo vind ik het best positief dat de kinderen gedwongen andere soorten vertier gaan zoeken als de umeme weer eens wegvalt. Toegegeven, met mooi weer is buiten gaan spelen niet eens een alternatief maar vaak eerste keuze. Maar zelfs een gezelschapspel kan je avond soms aangenaam opfleuren. Je staat er steeds minder bij stil: koken op gas, romantisch dineren bij kaarslicht , (koud) douchen met een herlaadbaar lampje. Misschien zijn de Afrikanen daarom zo berustend (‘laks’ en ‘lui’ komen ook in me op op dit moment) : als the powers that be de knop omdraaien, is het verleidelijk je erbij neer te leggen. Het is vindingrijk zijn op een andere manier.

Het hangt tenslotte allemaal af van wat je gewend bent, toch? Misschien las ik wel een elektriciteitsloze dag in als ik ooit weer in de eerste wereld ga wonen.

One thought on “Het hangt allemaal af van je referentiekader..

  1. Jan

    “misschien is het besef van tekort komen toch een vermomde rijkdom”
    “Het is vindingrijk zijn op een andere manier.”

    Wanneer komt dat boek nu met jouw talent voor o zo rake zinnen??

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s