Prachtig Peru

Het was weer eens lang geleden dat ik echt op vakantie ging. Als je in het buitenland woont, gebeurt het vaak (en wordt het vaak als vanzelfsprekend ervaren) dat je elke vakantie of vlucht aan het thuisland besteed. Hoewel ik daar steeds met volle teugen van geniet, ga je na een tijdje toch wat missen..

Nu moest het lukken dat Aart’s broer Nils in Peru woont en dat Aart zijn jaarlijks verlof in April zou nemen. De meisjes hadden Paasvakantie, ik had na tien maanden op mijn nieuw werk nog geen verlof genomen en zo werd één en één al snel twee. Twee weken Peru gecombineerd met enkele dagen België (mijn familie) en Nederland (zij oma), ik was er helemaal klaar voor.

Mijn kennis van het Zuid-Amerikaanse continent kwam tot nu toe enkel van tv en boeken. Niet uit vrije wil eigenlijk maar de jaarlijkse gezinsvakantie vroeger ging nu eenmaal richting Spaanse kust (met 5 kinderen vond ik zelfs dat al een hele helletoer) en de uitwisselingsprogramma’s van de universiteit waren nu eenmaal met China en de UK  (dan had ik maar Romaanse moeten doen). Ik was al wel eens in Mexico geweest maar ik had mezelf beloofd het niet te hard te gaan vergelijken, wat je uiteraard toch een beetje gaat doen, maar de gelijkenissen bleken klein.

Het leuke aan een inwoner of een expat bezoeken is dat je meteen weken en maanden van wegwijs worden, overslaat. Tourist traps worden gemeden, de taal is geen obstakel en inside secrets worden gedeeld. En we hadden geluk: Nils is een expat maar zijn vriendin Vero een Peruaanse – dubbele kennis!
Nils had dan ook nog eens een week vrijaf genomen zodat hij iets nieuws kon doen met ons, dat is altijd leuk. Zijn ervaring gecombineerd met de verbazing van ons alle drie. Nils bleek ook onderhoudend en eloquent, dat scheelt. Bovendien leerde ik nog een kant van hem kennen die ik nog niet kende: energiek en ambitieus – laten we zoveel mogelijk dingen proppen in één week, laten we zoveel mogelijk kilometers rijden als we aankunnen.

En dat deden we: van Lima naar Ica, de volgende dag tot Camaná aan de kust, om de derde dag te belanden in Arequipa op zowat 3660m. In gewone termen: 15 uur rijden en ik gok zowat 800 km.
Waar ik voorheen niet echt bij had stil gestaan is dat zo’n uitgestrekt land natuurlijk alle klimaten en alle fysiologische kenmerken huist. In de Amazone zijn we dan niet geweest maar de kust en de bergen heb ik gezien, en hoe! Zoveel zand en rotsen dat zelfs ik er stil van werd. Met ertussendoor bergrivieren en intelligente eeuwenoude manieren van landbouw doen die door de Inca’s werden gebruikt, indrukwekkend.

Natuurlijk kan je ook niet op reis gaan met twee broers die zich als kwajongens gaan gedragen in elkaar’s buurt – dat weet ik nu – en dan geen wilde activiteiten ondernemen. Dus toen de jongens voorstelden om naar zo’n klein lokaal tour operator office te gaan, vroegen ze wat er allemaal kon. Wist ik veel dat ze dan van de 3 voorgestelde activiteiten zouden zeggen “we doen die 2 maar dan in 1 dag”. Ik slikte even, maar de vrouw van het bureau ook 🙂 Dus om 6uur eruit en gaan mountainbiken op 4700m en na de lunch gaan wildwater raften op de Rio Chilli. Het was wel kicken en ik was blij verrast dat de hoogte me weinig parten speelde.
Het energie-niveau ging daarmee niet naar beneden. De volgende dag reden we drie uur heen en drie uur terug om een hot spring in Chivay te bezoeken. Het was allemaal toeristisch aangekleed maar dat kon mijn koude kleren niet raken aangezien ik overduidelijk dat etiket droeg: met hiking schoenen, fleece trui, camera in aanslag en souvenirs kopend in mijn roestig Spaans.

De onvermijdelijke rit terug naar Ica nam ook een hele dag in beslag. Buiten een oponthoud met een verongelukte truck met giftige lading en een deadline om Vero op te halen, verliep dat dan ook in één vermoeiende dag. Het wegdek werd vrij gemaakt, Vero voegde zich bij het gezelschap en we sliepen in het warme vochtige Ica.

In Ica stond me nog meer zand te wachten. Eindeloze witte vlaktes tegen een helderblauwe hemel: het bleek ook de geschikte speelplaats voor twee broers die van motorcross houden. We gingen barbecuen op het strand, afkoelen in de ijskoude oceaan met een bodyboard, kamperen in het zand. Je kan best onder de indruk raken van de elementen als je er letterlijk middenin ligt.

Aangezien Vero en Nils naar Lima gingen die zondag – verplicht stemmen voor een nieuwe president voor onze Peruviaanse schone – deden Aart en ik een andere plek aan: Huacachina. Wat eens begon als een oase in puur zand, was nu omgevormd tot een toeristische trekpleister met terrasjes, bootverhuur en een wonderbaarlijk hoog gehalte aan geitenwollensokken-jongeren. Maar je zag dat de plek adembenemend geweest moest zijn, de palmbomen met een achtergrond van mijlen zand: het had iets betoverends.
Maar Aart zou Aart niet zijn als we niet een sandbuggy huurden, dan aan de driver zei dat we extra snel moesten gaan. En aangezien ik het Peruaans volk als warm, open en gedienstig heb leren kennen, gingen we dus ook erg hard. Bovenaan de hoogste duinen mocht je dan met een sandboard eraf. Het lijkt me zoiets waarvan de plaatselijke bevolking er eens naar kijkt en vervolgens ‘eyerollt’ maar ik heb toch goed gelachen.

Natuurlijk was de vakantie niet compleet geweest als ik Nils zijn werk niet had gezien. Een indrukwekkend grote farm, zijn eigenlijke job omschrijving zei me vaag wel wat aangezien ik wel eens vaker met mensen in de zaadteelt heb gesproken.. Bovendien kreg Nils het aangename nieuws dat hij een promotie krijgt met bijgaande verhuizing naar Chili. Dat betekent dan ineens dat mijn vakantie voor volgend jaar al vastligt 🙂

zand zand zand

in de Andes

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.