Koloniaal gedrag?

Het is een open deur die het intrappen niet meer waard is, maar ik word wel eens beschuldigd van koloniaal gedrag. Niet alleen ik, maar tevens alle blanken die in een zwarte maatschappij wonen. Ik besef dat het een discussie is die door niemand ooit gewonnen wordt maar ik wil er toch even mijn zegje aan toevoegen. Al is het maar omdat het zo vaak gevraagd wordt..

Toen ik hier net aankwam, leerde ik netjes hele volzinnen in het Kiswahili uit het hoofd zoals « zou je me kunnen helpen dragen ? » of « wil je dat eventueel voor me doen als je tijd hebt ? ». Al gauw moest ik toegeven dat mijn beleefdheid me nergens bracht. Op elke vraag die begint met « zou je.. » of « kan je.. » krijg je een welgemeend « ja » waarna de persoon in kwestie lekker blijft zitten. Toevoegingen als « wanneer je tijd hebt » betekenen voor hen « niet dus ». Hetzelfde geldt voor  « later, af en toe, eventjes » en zo meer.

Het zal je misschien verbazen maar in de rest van de wereld worden Belgen bestempeld als ‘te beleefd’ en in een land als dit staat dat de boodschap in de weg. Maar zelfs Hollanders vinden dat, onze Noorderburen zeggen « nee », Vlamingen zeggen « ja maar misschien .. »

Dus toen mijn broer op vakantie kwam en ik in de plaatselijke supermarkt aan het meisje dat mijn boodschappen hielp inpakken, erg kortaf zei « de zware dingen niet op de tomaten maar andersom ! », merkte mijn broer met grote ogen (en heel diplomatisch) op : « je bent wel erg.. assertief tegen hen ». Het spijt me, maar ze reageren enkel op korte bevelen, ze vinden de subtiele, beleefde vraag onduidelijk.

En het houdt natuurlijk niet op bij de taal..

Nee, ik sta er inderdaad niet meer bij stil
dat ik aan het tankstation niet uitstap maar op mijn wenken bediend word;
dat ik – eens thuisgekomen –  nooit mijn eigen poort openmaak maar eens claxonneer voor de askari;
dat ik mijn eigen boodschappen niet inpak;
dat ik mijn eigen afwas niet doe..

Maar in een land waar men zijn uiterste best doet om arbeid te creeëren voor ongeschoolde werkers zodat iedereen zijn gezin zou kunnen onderhouden, neem ik erg graag een housegirl en een wachter/tuinman in dienst. In een land waar uit je auto stappen elke keer een veiligheidsrisico inhoudt, reken ik graag op personeel overal.

Maar ik sta er ook niet meer bij stil
dat als ik thuiskom en merk dat er geen stroom is, ik meteen zonder morren oplaadbare lampen en kaarsjes aansteek ;
dat ik een handwasje doe als mijn meisjes hun uniform dringend nodig hebben en de machine niet draait op het lage voltage;
dat mijn oude housegirl zeep en suiker stal en alle anti-aanbaklagen van mijn dure Tefals stuk geschrobt heeft maar ik haar gewoon netjes ontslagpremie moest betalen ;
dat ik mijn nieuwe housegirl voltijds betaal terwijl ze maar halftijds werkt ;
dat ik zelf een taart bak voor bezoek omdat de winkel er niets van bakt ;
dat ik mijn spiegels laat vervangen zonder de verzekering te bellen voor de kosten als ze weer eens gestolen zijn ;
dat ik mijn schokdempers vaak moet vervangen omdat de wegen hier slecht zijn ;
dat ik mijn nachtwachter extra loon geef omdat ik onze Afrikaanse huisbaas hem vindt onderbetalen ;
dat ik door mijne blanke kop regelmatig voor smeergeld gevraagd wordt (en dan lastig gevallen wordt omdat ik het weiger te geven) ;
dat mijn chauffeur verspild is als chauffeur want met wat scholing had hij veel meer kunnen zijn ;
dat ik zondag e-mails van het werk moet beantwoorden omdat er de dag voordien geen internetverbidning was ;
dat ik vaak koud moet douchen ;
dat ik meer spullen kwijt ben aan diefstal en onberekenbare elektriciteit dan aan slijtage;
dat er mensen sterven van onnozele, onschuldige ziektes of honger ;
dat mijn elektriciteitsrekening niet omlaag gaat ondanks het gebrek aan stroom ;
dat ik later thuiskom omdat er een file stond na een ongeval dat makkelijk vermeden kon worden ;
dat er elke dag schandalen in de krant staan van wat de regering allemaal uitspookt;
dat elke kraan in mijn huis lekt ondanks regelmatig bezoek van een fundi die ik betaal voor uren en nieuwe onderdelen ;
dat ik straatkinderen geen geld maar koekjes geef als ze bedelen omdat ik bang ben dat ze lijm gaan snuiven ;
Enzovoort en zo verder.

Maar ik sta er nog elke dag bij stil
dat dit land prachtig is ;
dat het hier elke dag goed weer is ;
dat mijn kinderen weten dat eieren uit een kip komen omdat ze zelf gaan rapen;
dat ik hier een huis met 3 slaapkamers en een tuin kan huren ;
dat een weekend op safari onbetaalbare ontspanning is ;
dat de wereld een kleine plek lijkt als je jaarlijks zoveel kilometers aflegt;
dat ik geleerd heb niet te gillen voor een spin of een rat ;
dat mijn kinderen tweetalig zijn (bijna 3) ;
dat ik hier vrienden heb van alle nationaliteiten;
dat ik hier zo makkelijk kan sporten met mooi uitzicht, nodige fysieke uitdagingen, lekker weer en hoogtestage all in one;
dat de doorsnee Afrikaan die je tegenkomt op straat een goed mens is die de kansen niet gekregen heeft die jij en ik vanzelfsprekend vinden ;
dat mijn kinderen hier geen bepaald merk van kleding of koekjes willen ;
dat ik hier heb geleerd mijn plan te trekken – en assertief te zijn J – en dat ik veel geleerd heb door noodzaak (van lekkere jam maken tot platte banden vervangen tot eerste hulp bij ongevallen) ;
dat vers passievruchten-sap ontzettend lekker en gezond is ;
dat hier nog kansen voor het grijpen liggen omdat er nog zoveel moet gebeuren op zoveel vlakken ;
dat mijn meisjes soms een hele dag buiten spelen, soms omdat er geen stroom is, soms omdat het gewoon mooi weer is ;
dat mijn vriendje me regelmatig verse aardbeien en frambozen brengt..

Kortom, het leven is hier niet evident op veel vlakken maar een mens past zich aan. En om goede of slechte punten te gaan opnoemen en/of vergelijken, dat is zo nutteloos en vermoeiend. Ik woon hier omdat ik dat kies, dus voor en tegen heb ik al lang geleden voor mezelf afgewogen, wat dacht je ?
En ja, ik sta te trappelen om nog meer delen van de wereld te ontdekken, maar daar pas ik me dan gewoon opnieuw aan. Zo goed ik kan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s