(vrouwelijke) vooroordelen

Mijn grootmoeder was een uitzonderlijke vrouw die de toen zeldzame daad had verricht een universiteitsdiploma te behalen, en dit net na de eerste wereldoorlog. Mijn moeder werd dan ook vrij progressief opgevoed en haalde niet alleen een universiteitsdiploma, ze vocht ook nog eens mee aan de vervlaamsing van de Leuvense universiteit in 68, behaalde haar doctoraat terwijl ze zwanger was van haar tweede kind en kreeg uiteindelijk maar liefst vijf kinderen terwijl ze steeds voltijds is blijven werken..

Ik glim van trots, dat spreekt vanzelf. Toch moet ik er wel even aan toevoegen dat het nogal een hoge lat is die daar dan zo maar eventjes voor je neus wordt gelegd. Hoge hakken leken verraad, Flair kwam het huis niet in. Ah nee, want in de strijd om je hoogste potentieel te bereiken, wordt er wel eens overgecompenseerd.. Zonde.

Dus na het halen van mijn eigen obligate diploma, namen mijn vriend en ik het besluit naar het buitenland te verhuizen. Het was een van de weinige dromen die we deelden. Maar voordat we zouden gaan, wilde ik hem Brussel laten zien. Aangezien hij zelf van Antwerpen was en er van overtuigd was dat Brussel lelijk is, wilde ik perse op citytrip in eigen land. Mijn redding kwam in de vorm van een promo-boekje bij de Flair. Als studente-af maar nog steeds werkloos, kon ik met mijn bevooroordeelde vriend in het Hilton op de Avenue Louise gaan slapen tegen een spotprijsje! Bovendien verhuisden we daarna naar Afrika, twee dagen luxe mochten wel, toch?

De citytrip was ook voor een rasecht Brabants meisje een belevenis, het verhuizen naar Afrika veranderde mijn leven volledig, de relatie sprong af maar de Flair was een ontdekking. Hoge hakken bleken geen verraad voor je intelligentie, nieuwe recepten proberen deden me ontdekken dat ik echt graag kook, de verhaalbijlages in de zomer vulden meer dan eens mijn vrije tijd.
Alleen, het is niet zo vanzelfsprekend de Flair in Tanzania te krijgen, mijn vriendin spaarde ze meestal tot mijn jaarlijkse bezoek.

Maar bovenal leerde ik dat het leven zoveel facetten heeft en dat je niet moet labelen of gedwongen kiezen. Dus toen ik voor mijn eerste job-interview ging (bij een Nederlands bedrijf in Afrika), kreeg ik de typische vraag “beschrijf jezelf in 5 woorden”. Mijn antwoord luidde: ” ik ben veelzijdig. Ik kijk ‘Thuis’ (op satelliet) en ook CNN, ik lees Dostojevski en ook de Flair”.

En mijn leven hier in Afrika? Ik draag ‘hiking boots’ in de bush en hoge hakken in de stad.

Mijn dochters worden met zo weinig mogelijk vooroordelen opgevoed..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s