mid term break: lake Chala

Hoe komt het dat een vakantie soms meer vermoeit dan dat het rust geeft? Al moet ik er meteen aan toevoegen dat ik zoveel mogelijk in een weekje schoolvakantie probeer te proppen als mogelijk is omdat ik de meisjes nooit heb tijdens de grote vakantie en Kerst..

Al maandenlang zocht ik een excuus om met de meisjes te gaan kamperen. Ik was er van overtuigd dat ze het een avontuur zouden vinden: buiten slapen, een vuur maken.. De ‘waar?’ was allang beslist: ik had zoveel mensen goede dingen horen vertellen over lake Chala nabij Moshi. Alleen de ‘wanneer?’ hield me nog bezig. En toen werd Axelle acht jaar! Tadaa: iets leuks met het gezinnetje klonk gepast.

We lunchten in Moshi – na zowat een uurtje rijden – en toen waren we al halverwege, of zelfs verder. Dus ergens in de namiddag kwamen we aan op de campingsite. Het zag er allemaal nog een beetje verzorgder uit dan wat me verteld was (of ik ben ik van nature sceptisch en paranoia?): een sanitair blok, een semi-keuken, een view point (nog niet af), een bar, een soort kantine, en ieder mooi met stenen omlijnd plotje had een eigen barbecue.

Aart natuurlijk meteen “dit is niet kamperen” en hoewel ik het met hem eens was, was ik blij dat ik deze faciliteiten als jokerkaart achter de hand kon houden voor als de meisjes toch iets minder avontuur-gezind waren dan ik hoopte. Dus we zochten een plotje ergens uit het zicht waar we onszelf wijs konden maken dat we in de wilde bush stonden. De manager (of supervisor, of hoe noem je iemand die een kampeerplek in goede banen leidt) was trouwens super relaxed: geen eindeloos gedoe met formulieren en gastenboeken voordat we onze tent hadden gezet, geen gezeur over snel betalen, en toen we vroegen of we ergens uit het zicht konden gaan staan, bracht hij wel even een barbecue-grill die we dan op wat stenen hebben gezet. De sfeer was echt oke.

De meisjes vonden het inderdaad super. Celeste maakte haar reputatie als technisch ontdekker waar door goed mee de tent op te zetten. In hun eigen tent gaan slapen, was helemaal cool. En Aart die hen leerde een vuur te maken, bombardeerde hem tot mega-held.

Worden mensen minder ‘angstvrij’ als ze ouder worden of is het verbonden aan het moederschap? Ik dacht zelf dat ik ook best avontuurlijk en weinig bangelijk was maar toen we ‘s nachts bezoek kregen van een familie olifanten die wat bast van bomen stond te rukken, toch echt wel letterlijk op een metertje van onze tent, stond mijn hart even stil. En maar hopen dat de meisjes in hun eigen tent zouden doorslapen en niet zouden roepen “mama, wat is dat lawaai?” – laat staan dat ze zouden gaan kijken!
Ze sliepen er wel door maar trokken toch even grote ogen als ik toen we ‘s morgens het pad van de olifanten volgden tot vlak naast onze tent.

En mijn klein bang moederhart miste alweer enkele slagen toen bleek welk soort pad er naar het meer leidde: dat was geen pad maar een gevaarlijk afdaling! Ik was me er wel van bewust dat het een kratermeer was en dat onze tent niet tot aan de water-rand zou komen, maar dit.. Het begon al met een bord waarop duidelijk leesbaar stond “continue at your own risk“, never a good sign, literally.
Maar goed, mijn panikerende verbeelding met alle rampenscenario’s volledig negerend, zijn we er geraakt en hebben heerlijk gezwommen. Het water was niet koud, had geen bilharzia (dank je lieverd, voor de opzoekingswerken), en de visjes die aan je tenen kwamen voelen waren eerder grappig dan iets anders.. Alleen de krabben krijgen Celeste nog steeds hysterisch 🙂 En wat er in het begin uitzag als een regenachtig weekend, werd een stralende twee dagen.

Een fijn weekend, dat zeker.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.