Het meisje op de boot

Celeste is gek op speculoos pasta. Ik ben zelf eerder opgevoed met Nutella (“bokes me’ choco”) maar ik ben dan weer gek op de manier waarop Celeste het uitspreekt: “mama, is er speculoes?” want het meisje wordt tweetalig opgevoed en de spelling van oo zegt men in het Engels als ‘oe’. Schattig.

Elke keer ik naar België ga, breng ik wel twee potten mee maar ik ga nu eenmaal niet zo vaak dus ik moet Celeste haar wanhopige vraag aan het ontbijt vaker met “nee” beantwoorden dan me lief is. Nutella kan ik hier krijgen trouwens, dus Axelle is wel gelukkig.

Nu is het zo dat Aart ook gek is op speculoospasta (hij heeft wel meer dingen gemeen met Celeste, nu ik er zo over nadenk) en dus maakt hij er af en toe wel werk van om het hier te krijgen. Nu bracht Annemarie uit Den Haag bijvoorbeeld een pot mee op zijn vraag. En in Augustus vulde de familie Koster een container in Nederland waar niet alleen een generator (stroom, joehee) maar ook enkele potten speculoospasta in zouden moeten zitten. Ik laat u allemaal weten of ze überhaupt aankomen en in welke toestand ze enkele maanden later zijn, want als je container bovenaan op het schip staat, kan de inhoud wel eens kooktemperatuur bereiken, maar goed, we live we try we learn.

Soms blijkt het moeilijk om iets abstract uitgelegd te krijgen aan iemand van 6. Ik heb proberen uitleggen aan Celeste dat er een pot speculoospasta onderweg is, maar dat die in een container op een boot staat. Dat duurt dus allemaal een beetje lang, maar ja, wat is tijd voor zo’n kind?

Dus gisteren kreeg ik niet de vraag “is er speculoespasta?” maar wel “wanneer komt het meisje aan met de boot?” U hoort haar natuurlijk al aankomen na mijn uitvoerige uitleg maar ik was echt helemaal niet mee: meisje? boot? welk meisje? welke boot? wanneer ze komt? geen idee..
Bleek dus dat ze er van overtuigd was dat iemand de boot zou nemen met onze pot – niet dat die boot gewoon vol spullen stond van allerlei mensen zonder de mensen erbij. En die iemand dat moest dan een meisje zijn natuurlijk, een klein meisje zoals zij.

Dus nu in December vliegen mijn meisjes weer naar België – alleen. Met spijt in mijn hart moet ik weer maar eens verstek geven door financiële redenen én tekort aan tijd. Ik had anders zo graag een hele doos vol potten speculoes onder de kerstboom voor haar gelegd.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.