We verwelkomen de e-reader

Het had wat voeten in de aarde hoor, vooraleer ik de e-reader ook daadwerkelijk in mijn handen had. Eerst was er de psychologische drempel: zou ik de geur van boeken en het gevoel van papier niet missen? Ik denk het niet. Daarna was er het onderzoek: talloze artikels las ik op internet, wat is e-ink en wat is een epub-file? Dan was er de beslissing: mijn kritische geest ging over talloze reviews: welke kies je, wat kost dat allemaal? Dan was er de praktische kant.. Het is niet alsof er een Fnac in centrum Arusha ligt. Dus enkele berichtjes naar een vriendin uit Den Haag die deze kant op kwam, wachten op haar vertrekdatum, een ochtendlijk telefoontje vanuit Schiphol (wil je zwart of rood?), wat internetbankieren en gebruiksaanwijzingen later en ik was digitaal aan het lezen.. Eindelijk.

(En voordat je het vraagt: de Ipad zal nooit tot mijn bezittingen behoren zolang ik in Afrika woon. Tussen stroompannes en slecht voltage, slechte internetverbindingen en veel diefstal was die beslissing gauw genomen.)

Mijn boekenkast frustreert me trouwens al langer dan vandaag.. Ik heb taal- en letterkunde gestudeerd dus er staan in die kast naast gekozen werken ook wel een hoop verplichte. Boeken waarvan ik niemand zou aanraden ze voor hun plezier te lezen maar waarvan ik het lef niet heb ze weg te doen door hun verdiende plek in de geschiedenis van de wereldliteratuur. En wie ben ik om “het boek Alfa” om te dopen tot “het boek afval”?

Bovendien verhuis ik vaak. Te vaak. Weet je wat boeken wegen? (Goede tip als je verhuist: een doos moet je half vullen met boeken, half met handdoeken)
En wat betreft de geur van boeken en het gevoel van papier? Als je een boekenkast met volledige inhoud niet geregeld afstoft of zes maanden in storage en dan in een container op een boot moet zetten, vind ik dat allemaal maar heel muf ruiken hoor..

Goed, dus je kan mij een gelukkige klant noemen, die e-reader was een super beslissing. Axelle is ook al verslaafd.. En ik geef toe: het was een cadeau voor Aart en ik vind hem zelf veel te leuk (love is… always sharing your gadgets), dus laten we hopen dat we de Sint nog kunnen bereiken voor hij op zijn boot vanuit Spanje stapt.

Het is gek hoe ik me nu ineens kan voorstellen hoe een vegetariër zich voelt. Ik beeld me in dat zowat iedereen die het eten van vlees opgeeft, af en toe wel eens wordt geconfronteerd met vragen als “maar mis je het niet?” of  “wat eet je dan wel?”. Ik ben geen vegetariër hoor, ik zou het wél te hard missen, maar het is gek hoe mensen niet graag van het bekende afstappen.
Zo voelde het ook toen ik aankondigde dat ik naar Afrika ging verhuizen. Ik herinner me reacties als “Ben je dan niet zenuwachtig?” of  de dooddoener “Ga je je familie niet missen?” – en natuurlijk my all time favourite “zijde gij zot?”.

Maar de e-reader past dus volledig in mijn motto: ik wil alles wel ne keer proberen! Toch bijna alles.

 

NB: Met dank aan Lilith voor het overgaan van de psychologische drempel en aan Annemarie voor de praktische hulp!

 

1 thought on “We verwelkomen de e-reader

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.