een week zonder (betaald) werk

Drie berichten op mijn blog op één dag, ik ben aan het overdrijven denk ik. Ik hoef u dus niet uit te leggen dat ik thuis zit.. zonder werk. Nu ja, het is te zeggen: mijn opzegtermijn is eindelijk gedaan en ik ben officiëel niet aan het werk en moet me dus ‘s morgens niet naar een kantoor begeven.. Maar ik was eventjes vergeten hoe stresserend vol ik mijn dagen kan proppen – uit vrije wil wel te verstaan: kindjes naar school brengen, naar de stad, boodschapke hier, koffietje met vriendin daar, onvermijdelijke rot-opdrachtjes als naar de bank etc lopen.. Thuis proberen opruimen, wat organisatie aanbrengen in een huishouden dat serieus begon te slabakken (ja, ik ben die met etiketjes op haar lades en bh’s gerangschikt op kleur).. Voor je het weet, moet je de kindjes alweer ophalen, helpen met huiswerk, koken, afwassen.. en moet ik weer een hoop dingen op mijn lijstje naar de volgende dag verplaatsen..

Oh, en het zal wel blasé klinken maar ik heb geen housegirl meer. En ik weet dat jullie dat daar in Belgenland allemaal een serieuze luxe vinden maar het ligt toch wel wat ingewikkelder dan dat. In een land waar de straten van zand zijn en ik dus een pak stof krijg op dagelijkse basis, heb ik me toch zwaar mispakt aan het afschaffen van huispersoneel.

Zo komt het dus dat ik pas na een week werkloosheid ben gaan bloggen..

Mijn eerste dag zonder werk was ineens ook mijn verjaardag. En aangezien ik bijna 2 jaar mijn werk met tegenzin heb gedaan (niet het werk, wel de firma en het beleid), was mijn ontslag dus een cadeautje aan mezelf.

Celeste rook een kans: “mama thuis? Ik thuis”, moet ze gedacht hebben want ineens was ze ziek. Maar zo ziek, ze kon echt niet naar school, echt niet! Ze had buikpijn, zei ze, en als ze naar school moest, zo vertelde ze me duidelijk, zou ze wel een uur op de wc moeten doorbrengen, een heel uur.. Soit, de kleinste wil aandacht? Dat kan dan vandaag wel voor een keertje geregeld worden: aandacht krijgt ze.

Spijtig genoeg had de mama wel een ellenlang lijstje voor haar (toch hopelijk overzienbaar korte) periode zonder werk. Dus Celeste moest mee naar de dokter en naar de Afrikaanse versie van de Brico. Dus zowel een rek met schroefjes en vijsjes gekocht als zelf mijn onderdelen laten nakijken en we werden alweer verwacht voor mijn verjaardagslunch. De schat van een schoonmoeder (moeder van de liefde van mijn leven, klinkt zo omslachtig) had een lekkere lunch en een apfelstrüdel voorzien. Ik kreeg een cadeautje: een boek. Met een beok zit je met mij altijd goed natuurlijk, maar de stapel boeken die hier nog op me ligt te wachten… Bovendien wil ik die stapel niet alleen lezen maar ook wegdoen, want ik zweer nu bij de e-reader, er worden geen bomen meer gekapt voor mij. Ik geef alles wat ik nog had aan de Nederlandse school.

Wel meteen in het gekregen boek begonnen die avond want ik had nu net toevallig het boek uit dat ik van de schoonmama voor Kerst had gekregen 🙂 Het was suspense vanaf bladzijde 1: Paul en Rachel werden in het echte leven gekidnapt door Somalische piraten terwijl ze net aan hun idyllische zeiltocht bezig waren.. Na een jaar in gevangenschap worden ze vrij gekocht en schrijvenz e hun verhaal. En wat een verhaal, mensen toch, de horror. Maar zelfs gewoon vanuit ‘gedrags’-standpunt is het zo interessant om te lezen wat er door iemand heen gaat.. Ik zou een goeie geweest zijn om ‘behavioural science’ of zoiets te gaan studeren, maar soit.

Maar goed.. mijn lijstje dus. Ik begon met veel moed hoor. Het eerste plan had dus alles te maken met dat rek dat ik gekocht had. Elke keer mijn meisjes erg accuraat naar de logeerkamer verwezen als ‘rommelkamer’ ging er een steek door mijn opgeruimd hart. Ik moest en zou die kamer aanpakken. Dat is dus gebeurd, zij het niet zonder slag of stoot. Man, wat kan een mens zooi bewaren. En dan ga je opruimen en een zwaar sneeuwbaleffect valt je ten deel: dat wil ik eigenlijk daar, dan moet ik even dit verplaatsen, dat wil ik weg, laat ik dan ook ineens dit doen.. je kan het je voorstellen: ‘projectje kamer’ werd ‘PROJECT half huis’..

Ik had ook enkele vriendinnen beloofd hen wat te helpen op inspiratievol en creatief vlak. Dus de vriendin met een schoonheidssalon heeft nu wel nieuwe businesscards en giftvouchers maar de vriendin met de meubelzaak haar album is nog niet gemaakt: de foto’s hebben we wel gemaakt, ze in een catalogus omgetoverd dus nog niet – staat voor morgen in de agenda.

Ondertussen ligt mijn eigen project ‘foto-album 2011’ weer in de kast. Spijtig, want daar kijk ik naar uit. Maar eerst gaan we nog wat foto’s maken voor album 2012 want zaterdag vertrekken we met ons viertjes naar de kust. Aart en ik gaan onze duik-cursus volgen en de meisjes die hebben eindelijk eens een vakantie met hun mama, want dat is de laatste twee jaar niet gebeurd. Zonde, zegt.

album 2011 staat in de planning

er is ook ontspanning.. zo tussendoor he

een spannend boek

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.