het duikbrevet

In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is Dar es Salaam niet de hoofdstad van Tanzania. Het is een grote en belangrijke stad, dat wel, een havenstad ook. Het is de stad waar ook de meeste internationale organisaties en ambassades gevestigd zijn, en bijgevolg veel mensen wonen (ook veel expats) en er dus een heerlijk hatelijke verkeersdrukte heerst..

Ik was na 10 jaar in Tanzania nog nooit in Dar es Salaam geweest. Ik had er ook nooit behoefte aan gehad: winkelen en een goede dokter bezoeken doen we wel in Nairobi en in België, en voor een strandvakantie rij je naar Pangani of vlieg je naar Zanzibar.

En dit duikverhaal begon eigenlijk al in Zanzibar want in December 2010 was ik daar voor een lang weekend met de liefde van mijn leven.

En wat doet een toerist op een tropisch eiland? Zonnebaden is er hier niet echt bij, zo dicht bij de evenaar is dat verre van aangenaam, laat staan aan te raden. Aart klaagde dat hij al 3 keer de ‘discover scuba’ had gedaan, een soort ontmoeting met duiken maar met een beperkte opleiding en dus een een beperkte keuze van wat je er mee doet: de diepte, de duur en zowat al de rest is meer een soort proeven dan eten. Bovendien begin je de volgende keer van nul.
Een echte opleiding met een certificaat duurt 5 dagen en kost wat geld dus we gingen maar weer eens snorkelen. In de Indische oceaan is snorkelen trouwens wel de moeite: koraal en tropisch vissen zijn echt goed zichtbaar van de oppervlakte.

Maar goed.. de idee bleef bij me hangen. Niet dat ik er meteen iets mee deed, de volgende uitstap in Tanzania ging naar Pangani, de vakantie spendeerden we in Peru met tussenstops in België.. en iedereen weet hoe dat gaat, tijd vliegt en mijn meisjes vliegen ook al zoveel.

En toen gebeurde het: de samenloop van omstandigheden. Mijn frustratie dat ik bijna nooit vakanties deel met mijn dochters, mijn frustratie dat ik amper verlof kreeg op mijn werk en mijn ontslag, de zoektocht naar een goed cadeau voor Aart, de nood aan een uitstap naar de ambassade voor een nieuw paspoort, een interessante deal voor tickets bij een charterbedrijf waar ik veel klanten bij had geboekt..
Ik zou normaal niet meteen mijn vakantie plannen in Dar als eerste keuze maar zoals ik zei: samenloop van wens, vraag, plicht en deugd, zoiets.

De vochtigheidsgraad en het verkeer van Dar – waar iedereen me voor waarschuwde – waren inderdaad niet al te prettig. En het hotel was ondanks zijn mooie opzet een teleurstelling met slechte service en dubieuze acties van het personeel maar goed, alles wat ik wenste van deze vakantie (zijnde quality time met mijn gezin en een duikbrevet) werd meer dan verwacht, ingelost.

Het was een strandvakantie zoals het hoort: je hoeft niks en het enige wat je je afvraagt op een dag is “zwemmen we in het zwembad of in de zee vandaag?” En ‘s avonds als je schoon gewassen uit de douche komt, ruik je naar shampoo en zonverbrande huid en het enige wat je je dan moet afvragen, is wat je van de menu-kaart gaat bestellen. Niet koken, niet strijken, niet wassen.. (erna des te meer, ik weet het). Het was ook lang geleden dat ik nog zo ontspannen met de meisjes alleen maar plezier heb gehad. En Aart die rap zwemt, ver duikt, snel van de glijbaan kan, hen volledig kan opheffen en 3 meter verder het water kan inwerpen.. die kon ook niets fouts meer doen. Celeste week niet meer van zijn zijde.

En dat duiken.. het moet gezegd, dat is super! De eerste 5 sessies zijn in het zwembad maar dan begint de fun al, geloof me. Die eerste keer dat je ondergaat en je eigen instinctieve reactie moet verdrukken en je blijft ademen, dat is echt een heel rare gewaarwording, serieus. De eerste keer dat je beseft dat je alles zo vaak opnieuw hebt moeten oefenen in het zwembad dat je volledig kalm reageert op 18 meter diepte als je lucht op is en je dat supercool oplost. De theorie die je moet leren en waarop je eerst vloekt maar die echt interessant en volkomen nuttig blijkt te zijn. De eerste keer dat je helemaal naar wens op de gewenste hoogte blijft ‘zweven’ – zonder spastisch gemanoeuvreer – en je zit helemaal relaxed te kijken naar alles wat voorbij zwemt en je maakt oogcontact met een vis, indrukwekkend. En dan gewoon wat je allemaal ziet: waterslangen, zeepaardjes, koraal, Nemo de clownfish, een voorbij wandelende kreeft, blue spotted sting rays, potato cod..

En de meisjes, die hebben leren snorkelen en vonden dat heel leuk, dus dat belooft. Vanaf 10 jaar mogen ze ook duikles, Axelle heeft het nagevraagd.

wij leerden duiken

en de meisjes gingen snorkelen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s