Teleurgesteld

Ik werd deze week een ervaring rijker. Het was spijtig genoeg een ervaring die ik liever nooit had meegemaakt.

Woensdagavond vertrok ik om 5u15 op het werk en ik dacht ‘ik ga nog even snel langs de supermarkt’. Maar iemand daarboven dacht duidelijk iets anders. Het ene moment sta je nog netjes stil op de baan voor de poort van de supermarkt met je richtingaanwijzer aan.. het volgende moment word je meters ver geslingerd omdat er een vrachtwagen in je achterkant is gereden. De schok op zich is al genoeg om iemand uit het lood te slaan (gelukkig niet uit mijn auto geslingerd want had mijn veiligheidsriem aan) maar voor je met je ogen kan knipperen staat er 300 man rond je die het allemaal wel eens van dichterbij willen bekijken.

Maar goed.. je blijft kalm, belt je partner en de politie en neemt je documentatie al klaar. Ik was wel blijbaar de enige die dat dacht. De chauffeur van de truck werd woest en viel me bijna aan (die wist ook dat ie zijn baan kwijt was), daar kwam dan gelukkig iemand tussen. En dat terwijl hij met een vooroorlogs wrak reed dat niet meer kon remmen en te zwaar geladen was en waar hij te hard mee reed.. gevolg: hij ging op zijn rem toen hij me te laat zag, en de onder-as brak helemaal af.  De eigenaar van de truck dacht wel even zijn geld te recupereren omdat ik nu eenmaal wit vel heb en die belde de regional traffic commander.

Het toppunt moet dus nog komen.. Ik heb 3u gewacht om mijn verklaring af te leggen maar die wilde niemand afnemen. En toen belandde ik in de gevangenis. Een Afrikaanse cel langs de binnenkant zien, is niet meteen iets dat ik mijn wishlist had staan. “En waarom?” hoor ik u vragen. Ik vroeg het ook, tevergeefs.

Ik moet zeggen, het was mijn persoonlijk laagtepunt in 11 jaar Tanzania. Het werd me weer eventjes heel duidelijk gemaakt dat als ze zomaar voor niets zin krijgen om je plat te drukken als een mier, dan doe ze dat gewoon wel even hoor. Je weet dat je 100% in je gelijk bent, dat ze gewoon racistisch en egoistisch, en nog wel enkele andere soorten -istisch, zijn op dat moment en je moet je mond houden voor het nog erger word..

Ik voelde me klein en laag. Ik woon hier ondertussen langer dan een decennium en heb al mijn papieren netjes in orde en betaal altijd alles wat ik moet betalen en volg al hun regels, hoe dom ik er sommige ook van vind. Woede, hulpeloosheid, frustratie.. je kan het je niet voorstellen.

Uiteindelijk zegevierde gerechtigheid toen ik na middernacht vrij werd gelaten maar ik had er wel mijn werkgever zijn hulp bij moeten halen en na een dikke vette bribe, vragen ze nu nog meer of ze tekenen mijn papieren voor de verzekering niet. Ik word opnieuw woest terwijl ik het vertel maar wat doet een mens eraan.. Ik heb het geluk dat ik hier kan vertrekken en zij zitten vast in hun eigen kromme samenleving.

De vage plannen om overplaatsing te vragen en te verhuizen krijgen steeds meer vorm. Maar ik moest het even uit mijn systeem dus je kreeg een heel erg teleurgestelde blog vandaag..

2 thoughts on “Teleurgesteld

  1. smiley

    Wauw! Da’s idd even verschieten. Wat erg allemaal. Maar, always look on the bright side, je mankeert gelukkig niets en je bent er zonder kleerscheuren doorgekomen!

    Reply
  2. patrijsje

    amai Sofie…. kippenvel krijg ik ervan. Zit hier in mijn fonkelnieuwe werkkamer met zicht op de tuin, chauffageke lekker aan, tasje dampende thee, …. een zee van rust en, (toegegegeven) luxe en dan lees ik jouw hallucinant verhaal. Thank God you’re OK! Allé, wat OK dan ook moge betekenen… dikke knuf!

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.