Groene Celeste

Je kent het wel, als moeder kan je soms over niets anders meer praten dan over je kinderen. Of, dat denken niet-moeders toch 🙂 Maar sommige anekdotes zijn ook zo’n goeie verhalen, die moet je gewoon vertellen. (Opnieuw en opnieuw.)

Zo herinneren de meeste mensen die me persoonlijk kennen vast wel het verhaal waarin Celeste eerst haar eigen haar afknipte (dus ik schoor de rest ook af) maar daarna haar tong in tweeen knipte. Het puntje alleen, oke, maar gezien de hoeveelheid bloed dat er toen stroomde, dacht ik op dat moment eventjes dat er een hele arm of been af was..

Er is een anekdote waarover Celeste zelf steeds zegt “mama, vertel de mensen van die keer dat ik aan het verven was..” en dat is inderdaad een goed verhaal. Ik zou haar niet mogen aanmoedigen met het te vertellen maar goed.. here goes

Toen de meisjes nog klein waren, was ik huisvrouw. Slechts op zeldzame momenten liet ik ze achter bij de housegirl/nanny, want ik ben niet zo’n nanny-liefhebber. (Dat is misschien voer voor een andere blog, want daar kreeg ik de meest bizarre reacties op. )  Dus op zo’n zeldzame keer, kwam ik met de boodschappen thuis en ik trof Axelle en Celeste aan in de woonkamer: halfnaakt en druk in de weer met verf op de salontafel! De nanny had geen bescherming op de salontafel gelegd en dacht vast: “ah, ze amuseren zich.”  Nu, mijn salontafel is van ruw hout dus alle verf zat al tussen de spleten van het hout etc. Ik kreeg dus zowat een toeval en ik stuurde de nanny naar huis. De meisjes waren zelf ook geschilderd, met moeite ontdekte ik in die hele miserie nog het  A4-tje waarvoor de verf bedoeld was. Nu moet je weten dat Celeste haar lievelingskleur groen is, dus zowel vloer, salontafel, Celeste zelf.. groen zo ver het oog reikte, zeg maar.

Ik was bang dat de verf zou drogen en heb dus in zeven haasten de salontafel en de vloer geschrobd en de meisjes een bad gegeven. (Nog iets dat alleen moeders weten: van alles waarvan het label zegt dat het afwasbaar is, daar is de helft van gelogen.)

Toen dat eindelijk allemaal achter de rug was, en ook mijn binnensmonds vloeken weer plaats had gemaakt voor wat relativeringsvermogen, schonk ik mezelf met een diepe zucht een koud glas witte wijn en ging in de zetel op het terras zitten.. En terwijl ik daar zo zat, ontspande ik weer: nippend van een koel drankje in een lekker laat namiddagzonnetje, de kindjes reeds schoon en aan het ravotten in de tuin..  Toen kwam ineens de hond voorbij lopen.. groen! Celeste was erin geslaagd onze Duitse herder – genaamd Chica – helemaal groen te verven! Het beest had waarschijnlijk zelfs genoten van de aandacht, zoals ze daar rustig voortsjokte in het groene gras.

En ik? Ik zei: “ach ja, dat mag de regen oplossen..” en nam nog een slok.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s